تورم مواد غذایی؛ آزمونی برای مدیریت معیشت در آذربایجان غربی
✍️بە قلم : مهندس منصور گلهبان
در سالهای اخیر، موضوع گرانی کالاهای اساسی و کاهش قدرت خرید خانوارها به یکی از مهمترین دغدغههای شهروندان تبدیل شده است. در این میان، انتشار گزارشهایی با استناد به دادههای مرکز آمار ایران که آذربایجان غربی را در زمره استانهای دارای بالاترین نرخ تورم مواد غذایی کشور قرار میدهد، ضرورت توجه جدیتر به وضعیت معیشتی مردم این استان را دوچندان کرده است.
بر اساس این گزارش منتشره، خانوارهای ساکن آذربایجان غربی برای تأمین اقلام خوراکی خود نسبت به مدت مشابه سال گذشته هزینه بیشتری پرداخت کردهاند. این افزایش هزینه در شرایطی رخ داده که رشد درآمد بسیاری از خانوارها متناسب با افزایش قیمت مواد غذایی نبوده و همین مسئله فشار مضاعفی را بر معیشت اقشار کمدرآمد و حتی بخشی از طبقه متوسط وارد کرده است.
تورم مواد غذایی تنها یک شاخص اقتصادی نیست؛ بلکه مستقیماً با کیفیت زندگی مردم ارتباط دارد. هنگامی که هزینه تأمین اقلام ضروری افزایش مییابد، بسیاری از خانوادهها ناچار میشوند الگوی مصرف خود را تغییر دهند، برخی کالاهای مورد نیاز را کمتر خریداری کنند و بخش بیشتری از درآمد ماهانه خود را به تأمین نیازهای اولیه اختصاص دهند. نتیجه چنین وضعیتی، کوچکتر شدن سفره خانوارها و کاهش رفاه عمومی خواهد بود.
آنچه این مسئله را در آذربایجان غربی قابل تأملتر میکند، ظرفیتهای گسترده استان در حوزه کشاورزی، باغداری و دامداری است. استانی که از قطبهای مهم تولید محصولات کشاورزی کشور به شمار میرود، نباید شاهد فشار فزاینده بر مصرفکنندگان در حوزه مواد غذایی باشد. این موضوع نشان میدهد که عوامل متعددی از جمله هزینههای تولید، مشکلات شبکه توزیع، افزایش قیمت نهادهها، نقش واسطهها و شرایط عمومی اقتصاد کشور در شکلگیری وضعیت موجود مؤثر هستند.
بدون تردید بخشی از راهحل این مسئله در سطح ملی و در قالب کنترل تورم عمومی، حمایت از تولید و ایجاد ثبات اقتصادی قابل پیگیری است؛ اما در سطح استانی نیز ظرفیتهای قابل توجهی برای کاهش فشار بر خانوارها وجود دارد. توسعه بازارهای عرضه مستقیم، حمایت از تولیدکنندگان، تقویت نظارت بر بازار، جلوگیری از واسطهگری غیرضروری و توسعه زیرساختهای نگهداری و فرآوری محصولات کشاورزی میتواند به بهبود شرایط کمک کند.
در کنار این اقدامات، حمایت هدفمند از خانوارهای آسیبپذیر نیز ضرورتی انکارناپذیر است. حفظ امنیت غذایی جامعه و جلوگیری از کاهش کیفیت سبد مصرفی خانوارها، نیازمند برنامهریزی دقیق و همکاری میان دستگاههای اجرایی، نهادهای نظارتی و فعالان اقتصادی است.
امروز بیش از هر زمان دیگری، معیشت مردم نیازمند توجه و اقدام عملی است. انتظار افکار عمومی از مسئولان تنها ارائه آمار و گزارش نیست؛ بلکه اتخاذ تصمیمهایی است که آثار آن در زندگی روزمره شهروندان قابل مشاهده باشد. آذربایجان غربی با ظرفیتهای انسانی و اقتصادی فراوان خود شایسته آن است که در شاخصهای رفاه و معیشت نیز در جایگاهی متناسب با توانمندیهایش قرار گیرد.
پایان گزارش: منصور گلهبان / روزنامه نگار